برای همه دوستانی که تصمیم برای شروع کردن دارن اما دودلن یا میترسن

 یا .....

دانه اولي گفت : " من ميخواهم رشد کنم ! من ميخواهم ريشه هايم را

هرچه عميق تر در دل خاک فرو کنم و شاخه هايم را از ميان پوسته زمين

بالاي سرم پخش کنم ... من ميخواهم شکوفه هاي لطيف خودم را همانند

بيرق هاي رنگين برافشانم و رسيدن بهار را نويد دهم ... من ميخواهم گرماي

 آفتاب را روي صورت و لطافت شبنم صبحگاهي را روي گلبرگ هايم احساس

 کنم " و بدين ترتيب دانه روئيد

.
دانه دومي گفت : " من مي ترسم . اگر من ريشه هايم را به دل خاک سياه

 فرو کنم ، نمي دانم که در آن تاريکي با چه چيزهايي روبرو خواهم شد . اگر

 از ميان خاک سفت بالاي سرم را نگاه کنم ، امکان دارد شاخه هاي لطيفم

آسيب ببينند ... چه خواهم کرد اگر شکوفه هايم باز شوند و ماري قصد

خوردن آن ها را کند ؟ تازه ، اگر قرار باشد شکوفه هايم به گل نشينند ،

 احتمال دارد بچه کوچکي مرا از ريشه بيرون بکشد . نه ، همان بهتر که

 منتظر بمانم تا فرصت بهتري نصيبم شود . و بدين ترتيب دانه منتظر ماند .