تبليغاتX
ریرا و رزیدنتی
زندگی , پزشکی,امتحان....

بار دگر یاد تو آتش زد به جانم..جا دارد از اندوه در سوگ وفاتت...گرجای اشک از دیدگانم خون چکانم...

 

ای سوره عشق..ای آیه مهر...ای چشمه نور..ای اختر تابنده..ای یاد معطر

 

ای برترین و آخرین پیغام آور....ای پانهاده بربلنداهای افلاک ......ای همنشین بینوا بربستر خاک

 

ای چشمه مهر و وفا...ای خوب ...ای پاک ....

 

در روزهای تیره و شبرنگ "بطحا" ......در ظلمت کور کویر جاهلیت...

 

مشعل به کف دردآشنا ره میسپردی. در اوج خشم و کینه دیرین یثرب.در سینه ها بذر محبت میفشاندی

 

پاک ومبرا بودی از هر لغزش و عیب...ای شاهد غیب

 

سیمای تو آئینه ایزد نما بود.....چشم خدابین توهم چشم خدا بود..... ای وارث خط شفقگون رسالت

 

دردا ..دریغا.....ای امی گویا ......از آن روزی که رفتی...........ما همچنان در انتظاری تلخ ماندیم..

 

 

بعد از تو ای محمودٍ احمد.. ای محمد(ص)

 

دیگر بلال "الله اکبر برنیاورد...جبریل از سوی خدا دیگر نیامد.....

 

خوش روزگاری داشتیم اندر کنارت..اما دریغ آنروزها دیری نپائید..رفتی ولی از یاد ما هرگز نرفتی

 

بعد ازتو ای یار ضعیفان قصه ما.... غم بود و حرمان بود ودرد تازیانه..

.

 یا کنج زندان یا اسارت یاشهادت...آزارها و حمله های وحشیانه...

 

بعد ازتو اولاد علی آواره گشتند..برخون سجود آورده و در خون نشستند..

 

بعداز تو ماماندیم و غوغای سقیفه..

.

بعد از تو ماماندیم با زهرای مظلوم ..

 

آن چهره ای که بارها بوسیده بودی...آزرده و سیلی خور دست ستم شد..

 

درکوفه محراب علی گردید گلگون..صحرای سرخ کربلا رنگین شد ازخون

 

بعداز تو فرزندان زهرا کشته گشتند...

 

لبهای قرآن خوان و حق گوی حسین ات...آماج ضربت های چوب خیزران گشت

 

یار وفادارت "ابوذر"...چون عاشقان در غربت تبعید جان داد...

 

"عمارٍیاسر "کشته گردید...فریادهای مالک اشتر فروخفت..

.

بیدارهامان برفراز دار رفتند..ای بنده خوب خداوند.

 

بعداز توماماندیم و میراث شهیدان ...بعد از تو ما بودیم و خیل سوگواران

 

رفتی تو ای تندیس اخلاق و فضائل..ازعقل کامل.

 

رفتی ولی ما را به دست غم سپردی

 

یادت گرامی باد ای یاد معطر..ای نامت احمد.....

 

نامت بلند و جاودان باد ...ای "محمد"(ٌص)

 

جوادمحدثی

+ نوشته شده در  چهارشنبه هفتم اسفند 1387ساعت 10:22 بعد از ظهر  توسط ایندیریا رهرو  | 

به نام خداجون همیشه مهربونم

دوستان عزیزم سلام وای  نمیدونید چقدر دلم برای همه همتون تنگ شده    

 بود اونقده دلم میخواست بیام اینجا وبنویسم که نگو اما امان از این امتحان

رزیدنتی ....آخ گفتم امتحان...راستی به نظر شما چطور بود ؟؟من که راضی

 بودم نمره ام هم با توجه به میزان درس خوندنم (که هم شیفتهای بسیار

 سنگین و لانگ داشتم و هم درس میخوندم)خوب شد یعنی به قول

همسری جونم (که نمره اش خوب شده اما نه عالی اونجور که میخواست

آخه همسری فقط چشم میخواد کلا عاشق  این رشته است!!!)آره داشتم

میگفتم به قول همسری نمره من باعث افتخارشه که البته لطف داره چون

نمره خودش فوق العاده از من بهترشده اما اگه ازخود تعریف کردن نباشه که

 قطعا نیست با وجودی که نمره ام اونطور عالی هم نشد ولی خیلی خیلی

روحیه ام واعتماد به نفسم رو عالی کرد چونکه کشیکهای به شدت سنگین

 شب را ۳-۴روز در هفته دادن با کار خونه ودرس خوندن سخته اما کلا

جنگیدن تو شرایط سخت لذت بخشه این رو هر کی ندونه قشرتحصیلکرده

  خوب میفهمن به ویژه پزشکان محترم که این حس رو با تمام وجود لمس

کردن منظورم جنگیدن برای پیشرفت در هزار جبهه وبا چنگ و دندونه!!!!به هر

 حال...من دوباره شروع کردم ...خیلی شادو سر حالم...تصمیم داریم (من و

 همسری)امسال دیگه کارنکنیم و به قول یکی از استادامون در قناعت

روزگار بگذرانیم (مثل همیشه البته!!!)و خلاصه اینکه:

 دست از طلب ندارم تا

کام من برآید

یاتن رسد به جانان

(منظور امتحان رزیدنتیه!!!!)) 

یا جان زتن برآید!!!!

                                                                                                                                                                                                                                                                                        قربان همه شما

امیدوارم موفق و شاداب و سرزنده باشید و مهمتر از همه هدفتون رو به خاطر یه سال دیر وزود شدن فراموش نکنید!!!

      یا حق

+ نوشته شده در  شنبه سوم اسفند 1387ساعت 11:9 قبل از ظهر  توسط ایندیریا رهرو  |